piątek, 17 lutego 2017

Zadowolony

Santuṭṭhasuttaṃ (SN 16.1) - Sutta o zadowolonym
  
Sāvatthiyaṃ viharati …pe… "santuṭṭhāyaṃ, bhikkhave, kassapo itarītarena cīvarena, itarītaracīvarasantuṭṭhiyā ca vaṇṇavādī, na ca cīvarahetu anesanaṃ appatirūpaṃ āpajjati, aladdhā ca cīvaraṃ na paritassati, laddhā ca cīvaraṃ agadhito amucchito anajjhāpanno ādīnavadassāvī nissaraṇapañño paribhuñjati".
   
W Savatthi przebywał ...etc... "Zadowolony jest, mnisi, Kassapa z dowolnej szaty, mówiąc o swoich cnotach z dowolnej szaty jest zadowolony, z przyczyny szaty nie czyni niczego niewłaściwego, nie jest zmartwiony nie otrzymaną szatą, cieszy się otrzymaną szatą, nie jest (do niej) przywiązany, nie jest (nią) zaślepiony, nie popełniając przestępstwa, widząc niebezpieczeństwo i wiedząc jak go uniknąć.

Santuṭṭhāyaṃ, bhikkhave, kassapo itarītarena piṇḍapātena, itarītarapiṇḍapātasantuṭṭhiyā ca vaṇṇavādī, na ca piṇḍapātahetu anesanaṃ appatirūpaṃ āpajjati, aladdhā ca piṇḍapātaṃ na paritassati, laddhā ca piṇḍapātaṃ agadhito amucchito anajjhāpanno ādīnavadassāvī nissaraṇapañño paribhuñjati.

Zadowolony jest, mnisi, Kassapa z dowolnej jałmużny, mówiąc o swoich cnotach z dowolnej jałmużny jest zadowolony, z przyczyny jałmużny nie czyni niczego niewłaściwego, nie jest zmartwiony nie otrzymaną jałmużną, cieszy się otrzymaną jałmużną, nie jest (do niej) przywiązany, nie jest (nią) zaślepiony, nie popełniając przestępstwa, widząc niebezpieczeństwo i wiedząc jak go uniknąć.
  
Santuṭṭhāyaṃ, bhikkhave, kassapo itarītarena senāsanena, itarītarasenāsanasantuṭṭhiyā ca vaṇṇavādī, na ca senāsanahetu anesanaṃ appatirūpaṃ āpajjati, aladdhā ca senāsanaṃ na paritassati, laddhā ca senāsanaṃ agadhito amucchito anajjhāpanno ādīnavadassāvī nissaraṇapañño paribhuñjati.

Zadowolony jest, mnisi, Kassapa z dowolnego miejsca do spania, mówiąc o swoich cnotach z dowolnego miejsca do spania jest zadowolony, z przyczyny miejsca do spania nie czyni niczego niewłaściwego, nie jest zmartwiony nie otrzymanym miejscem do spania, cieszy się otrzymanym miejscem do spania, nie jest (do niego) przywiązany, nie jest (nim) zaślepiony, nie popełniając przestępstwa, widząc niebezpieczeństwo i wiedząc jak go uniknąć.

Santuṭṭhāyaṃ, bhikkhave, kassapo itarītarena gilānappaccayabhesajjaparikkhārena, itarītaragilānappaccayabhesajjaparikkhārasantuṭṭhiyā ca vaṇṇavādī, na ca gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu anesanaṃ appatirūpaṃ āpajjati, aladdhā ca gilānappaccayabhesajjaparikkhāraṃ na paritassati, laddhā ca gilānappaccayabhesajjaparikkhāraṃ agadhito amucchito anajjhāpanno ādīnavadassāvī nissaraṇapañño paribhuñjati.

Zadowolony jest, mnisi, Kassapa z dowolnych lekarstw i środków do leczenia chorych, mówiąc o swoich cnotach z dowolnych lekarstw i środków do leczenia chorych jest zadowolony, z przyczyny lekarstw i środków do leczenia chorych nie czyni niczego niewłaściwego, nie jest zmartwiony nie otrzymanymi lekarstwami i środkami do leczenia chorych, cieszy się otrzymanymi lekarstwami i środkami do leczenia chorych, nie jest (do nich) przywiązany, nie jest (nimi) zaślepiony, nie popełniając przestępstwa, widząc niebezpieczeństwo i wiedząc jak go uniknąć.

Tasmātiha, bhikkhave, evaṃ sikkhitabbaṃ – 'santuṭṭhā bhavissāma itarītarena cīvarena, itarītaracīvarasantuṭṭhiyā ca vaṇṇavādino, na ca cīvarahetu anesanaṃ appatirūpaṃ āpajjissāma, aladdhā ca cīvaraṃ na ca paritassissāma, laddhā ca cīvaraṃ agadhitā amucchitā anajjhāpannā ādīnavadassāvino nissaraṇapaññā paribhuñjissāma'". (Evaṃ sabbaṃ kātabbaṃ).

Dlatego w tym świecie, mnisi, tak należy praktykować: 'Zadowoleni będziemy z dowolnej szaty, mówiąc o swoich cnotach z dowolnej szaty będziemy zadowoleni, z przyczyny szaty nie uczynimy niczego niewłaściwego, nie będziemy zmartwieni nie otrzymaną szatą, będziemy cieszyć się otrzymaną szatą, nie będziemy (do niej) przywiązani, nie będziemy (nią) zaślepieni, nie popełniając przestępstwa, widząc niebezpieczeństwo i wiedząc jak go uniknąć.'" (Tak wszystko będzie uczynione).

"'Santuṭṭhā bhavissāma itarītarena piṇḍapātena …pe… santuṭṭhā bhavissāma itarītarena senāsanena …pe… santuṭṭhā bhavissāma itarītarena gilānappaccayabhesajjaparikkhārena, itarītaragilānappaccayabhesajjaparikkhārasantuṭṭhiyā ca vaṇṇavādino, na ca gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu anesanaṃ appatirūpaṃ āpajjissāma aladdhā ca gilānappaccayabhesajjaparikkhāraṃ na paritassissāma, laddhā ca gilānappaccayabhesajjaparikkhāraṃ agadhitā amucchitā anajjhāpannā ādīnavadassāvino nissaraṇapaññā paribhuñjissāmā'ti. Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṃ. Kassapena vā hi vo, bhikkhave, ovadissāmi yo vā panassa kassapasadiso, ovaditehi ca pana vo tathattāya paṭipajjitabba"nti.

Paṭhamaṃ. 

"'Zadowoleni będziemy z dowolnej jałmużny ...etc... zadowoleni będziemy z dowolnego miejsca do spania ...etc... zadowoleni będziemy mówiąc o swoich cnotach z dowolnych lekarstw i środków do leczenia chorych będziemy zadowoleni, z przyczyny lekarstw i środków do leczenia chorych nie uczynimy niczego niewłaściwego, nie będziemy zmartwieni nie otrzymanymi lekarstwami i środkami do leczenia chorych, będziemy cieszyć się otrzymanymi lekarstwami i środkami do leczenia chorych, nie będziemy (do nich) przywiązani, nie będziemy (nimi) zaślepieni, nie popełniając przestępstwa, widząc niebezpieczeństwo i wiedząc jak go uniknąć.' Tak naprawdę przez was, mnisi, powinno być praktykowane. Albo Kassapy (przykładem) wam, mnisi, będę dawał rady, albo (przykładem) podobnego do Kassapy, a wy za radami (idąc) powinniście wejść na ścieżkę do nibbany."

Pierwsza [sutta z rozdziału Kassapasaṃyuttaṃ].

wtorek, 14 lutego 2017

Budzenie

Upaṭṭhānasuttaṃ (SN 9.2) - Sutta o budzeniu

Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato supati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –

"Uṭṭhehi bhikkhu kiṃ sesi, ko attho supitena te,
Āturassa hi kā niddā, sallaviddhassa ruppato.
  
Yāya saddhāya pabbajito, agārasmānagāriyaṃ,
Tameva saddhaṃ brūhehi, mā niddāya vasaṃ gamī"ti.

"Aniccā addhuvā kāmā, yesu mandova mucchito,
Baddhesu muttaṃ asitaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape.

Chandarāgassa vinayā, avijjāsamatikkamā,
Taṃ ñāṇaṃ paramodānaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape.

Chetvā avijjaṃ vijjāya, āsavānaṃ parikkhayā,
Asokaṃ anupāyāsaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape.
  
Āraddhavīriyaṃ pahitattaṃ, niccaṃ daḷhaparakkamaṃ,
Nibbānaṃ abhikaṅkhantaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape"ti.
   
Pewnego razu pewien mnich w (królestwie) Kosala przebywał, w pewnych leśnych ostępach. W tym czasie ten mnich, który poszedł na odpoczynek w czasie upału, usnął. Wtedy bóstwo, które mieszkało w tych leśnych ostępach, z współczucia dla tego mnicha, dobrze (mu) życząc, chcąc u tego mnicha wywołać (pozytywne) emocje, do tego mnicha zbliżyło się, zbliżywszy się, do tego mnicha wierszem powiedziało:
  
"Obudź się mnichu, dlaczego śpisz? Jaka jest dla ciebie korzyść ze snu?
Jaki jest sen dla chorego, dla przebitego strzałą, ranionego?

Dzięki tej wierze jako bezdomny mnich z domu w bezdomność (odszedłeś),
Tę wiarę rozwijaj, nie poddawaj się wpływowi snu."
  
(Mnich powiedział:)

"Nietrwałe, niestabilne są pragnienia zmysłowe, w których zatracił się głupiec,
Z więzów wyzwolonego, uwolnionego, dlaczego bezdomnego mnicha niepokoić?
  
Ze zniszczeniem pragnienia, przezwyciężeniem niewiedzy,
Ta wiedza została oczyszczona, dlaczego bezdomnego mnicha niepokoić?

Odciąwszy niewiedzę wiedzą, zniszczywszy skazy,
Wolnego od smutku i rozpaczy, dlaczego bezdomnego mnicha niepokoić?
  
Podjęty wysiłek, zawsze uporczywe starania,
Pragnącego nibbany, dlaczego bezdomnego mnicha niepokoić?"

wtorek, 7 lutego 2017

Odosobnienie

Vivekasuttaṃ (SN 9.1) - Sutta o odosobnieniu

Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato pāpake akusale vitakke vitakketi gehanissite. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –

Tak słyszałem. Pewnego razu pewien mnich w (królestwie) Kosala przebywał, w pewnych leśnych ostępach. W tym czasie ten mnich. kiedy poszedł odpocząć w czasie upału, miał niewłaściwe, niezdrowe myśli związane z życiem rodzinnym. Wtedy bóstwo, które mieszkało w tych leśnych ostępach, z współczucia dla tego mnicha, dobrze (mu) życząc, chcąc u tego mnicha wywołać (pozytywne) emocje, do tego mnicha zbliżyło się, zbliżywszy się, do tego mnicha wierszem powiedziało:
    
"Vivekakāmosi vanaṃ paviṭṭho,
Atha te mano niccharatī bahiddhā,
Jano janasmiṃ vinayassu chandaṃ,
Tato sukhī hohisi vītarāgo.
  
Aratiṃ pajahāsi sato,
Bhavāsi sataṃ taṃ sārayāmase,
Pātālarajo hi duttaro,
Mā taṃ kāmarajo avāhari.

Sakuṇo yathā paṃsukunthito, 
Vidhunaṃ pātayati sitaṃ rajaṃ,
Evaṃ bhikkhu padhānavā satimā, 
Vidhunaṃ pātayati sitaṃ raja"nti.
  
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
  
"Pragnąc odosobnienia wszedłeś do lasu,
Wtedy twój umysł wyszedł na zewnątrz.
Człowieku, odrzuć pragnienia względem ludzi,
Odtąd szczęśliwy bądź i beznamiętny.

Niezadowolenie powinieneś porzucić, bądź uważny,
O tym, co jest istnieniem, pozwól, abym ci przypomniał.
Rzeczywiście, pył otchłani jest trudny do przebycia,
Kurz pragnień zmysłowych niech nie ciągnie cię w dół.

Jak ptak, zabrudzony kurzem, 
Otrząsając się sprawia, że opada przyczepiony pył,
Tak mnich pełen energii, uważny,
Otrząsając się sprawia, że opada przyczepiony pył."

Wtedy ten mnich przez to bóstwo zachęcony uległ (pozytywnym) emocjom.